stille aarde zijnsplek

Jacobs Kruiskruid

Toen ik net begon met biologisch weidebeheer dacht ik dat Jacobs Kruiskruid mijn grootste vijand was. Dit plantje is dodelijk giftig voor paarden en is de schrik van elk paardenmens. En mijn wei stond er vol mee.

Hij doet er verder niet geheimzinnig over. Makkelijk te herkennen aan zijn boerenkool uiterlijk. Leuke gele bloemetjes met coole rupsen die prachtige neonroze vlinders worden. Maar als je die ziet ben je dus eigenlijk al te laat 😉

Je verwijdert Jacob met de hand.
Een voor een trek je de plant er met wortel en al uit.

Dat gaat best makkelijk en ik ben het gaan waarderen.
Lekker meditatief.

Terwijl ik zo druk bezig was met Jacob, nam Zuring de wei over.

In het begin valt ie niet zo op. Kleine blaadjes, soms mooi rood. Je kan ‘m zelfs eten, maar paarden lusten ‘m niet.

Voor je het weet, staat Zuring overal. De grote planten verdrijven het gras en helpen de bodem zuurder en zuurder maken. Waar ie zelf dan ook weer lekker op groeit.

Zuring verwijderen kost bloed zweet en tranen.

De hele plant uitgraven met een grote schep. Zo deden we het.

Want ze laten zich met geen mogelijkheid uit de grond trekken. Zelfs kleine baby plantjes verzetten zich, de kleine stiekemerds. En als het je al lukt, dan scheur je alleen de blaadjes af. De wortel blijft.

Wat ik ontdekt heb?

Als de plant in bloei staat, laat hij los.

Je trekt ‘m er zo uit.
Met wortel en al.

Klik hier voor meer info over het volgende seizoen Leven wie je bent. Een helende transformatiereis waarin jij loslaat wie je dacht te moeten zijn.

Stille Aarde

zijnsplek voor vrije zielen
en de bouwers van de nieuwe wereld

Per mail inspiratie ontvangen? Meld je dan hier aan. Je krijgt een persoonlijk kijkje achter de schermen en bent als eerste op de hoogte van nieuwe activiteiten en retreats.